| |
|
Kopenhagen
|
Na een dag rijden kwamen we tegen de avond aan in
Kopenhagen
op
camping Charlottenlund.
Nadat we de tent opgezet hadden zijn we meteen op de bus
richting centrum gestapt en hebben we alvast het centrum een beetje verkend.
De volgende dag was het goed weer en hebben we een lange wandeling door de
stad gemaakt en kwamen zo langs de mooie plekjes (o.a. Nyhavn en de
zeemeermin) van Kopenhagen. Uiteraard veel foto's gemaakt
en 's avonds een poging gedaan om
Tivoli
in het donker te fotograferen.
Helaas werd het maar niet echt donker en bleef er niet zoveel over van
de mooie lichtjes. Maar Tivoli was wel leuk, een permanente kermis met
muziek en eettentjes.
De tweede dag was het weer wat minder, het begon droog met een waterig
zonnetje, maar in de loop van de middag begon het behoorlijk te regenen.
We hebben een bezoekje gebracht aan het "beruchte" Kristiania.
Veel alternatievelingen, veel kraampjes met wiet en hasj, een paar tentjes met
bier, veel doe-het-zelf huizen in alle kleuren van de regenboog en een beroemde
fietsfabriek.
Beetje festival-terrein idee.....
Wel leuk, maar voor Nederlanders niet zo schokkend als voor de meeste andere toeristen.
Later op de dag zijn we naar een fototentoonstelling van
Anton Corbijn
geweest.
Veel mooie foto's gezien van iemand die het echt kan.
|
|
Blefjell
|
Na twee dagen Kopenhagen zijn we over de brug naar Zweden gereden en vervolgens
naar Noorwegen. Ondanks de mooie omgeving was het een lange, saaie rit (op een
kleine opleving na
toen er plotseling een hert vlak voor onze auto de snelweg overstak!!).
Aan het eind van de middag reden we via Oslo naar het ouderlijk huis van Silje
in Slependen waar we Bas en Silje
ontmoetten. Na een lekker avondmaal zijn we
gezamenlijk naar de hut van Siljes oma gereden in Blefjell, een (berg)gebiedje
in de buurt van Kongsberg.
Het laatste halfuur reden we over een onverharde "bomveg" (tolweg) de berg op,
steeds verder van de bewoonde wereld vandaan.
We parkeerden aan het eind van de weg, pakten de belangrijkste spullen uit de
auto en liepen twintig minuten door het drassige gras- en heideland naar
oma's hut, die compleet aan onze verwachtingen voldeed:
een echte houten hut, midden in het bos op een heuvel met uitzicht op een
meertje met onvervalst bronwater en bergen.
Binnen was het echt traditioneel Noors (althans dat vonden wij), veel houtwerk en warme kleuren.
Ook het toilet was traditioneel:
een apart hok met een grote houten kist met een gat erin.
Niks doortrekken; afvegen, turf erop, deksel erop, klaar!!
Wel af en toe een gat in de grond graven om de ton in te legen.
Stromend water en dus ook een douche ontbrak, gewoon 's ochtends water uit het meer halen en wassen
maar (brrrr!), simpel maar doeltreffend.
De volgende dag hebben we een flinke wandeling gemaakt door een typisch Noorse
omgeving met veel water (vooral onder het gras waar we op liepen en later ook in onze schoenen,
laarzen waren geen overbodige luxe geweest!!), hei, berkjes, hei-achtige struiken en heuvels.
Lekker zonnetje, water drinken uit beekjes en een prachtige omgeving.
De volgende dag was het weer helaas omgeslagen: druilerig, koud en nat. Niet echt weer voor
een wandeling dus we zijn maar in de auto gestapt en vertrokken richting de hut van Silje's andere
oma in Valdres, een half uur rijden van Fagernes.
|
|
Valdres
|
De rit naar de hut in Valdres was ondanks de regen mooi; bossen, bergen,
meertjes, typisch Noorwegen. Het laatste halfuur was wederom een soort van rallyrijden over
een onverharde tolweg.
De hut was een stuk groter dan de hut in Blefjell en ook was er stromend water
en een douche; het toilet was weer een gezellig traditioneel hokje.
Na aankomst meteen de houtkachels aan gedaan en vervolgens de ramen wijd open
vanwege de rook. Maar warm werd het wel!
De volgende dag een wandeling gemaakt in de buurt over de hoogvlaktes van Valdres,
langs meertjes en met mooie uitzichten op de
besneeuwde bergtoppen van het iets noordelijker gelegen berggebied Jotunheimen.
Eenmaal terug bij de hut was de zon volop gaan schijnen en hebben we lekker
buiten gebarbecued. 's Avonds kan het trouwens flink fris worden: 5 graden is
niet echt warm! Gelukkig was het binnen ruim 30 graden dankzij ons fanatieke
gestook van de kachels.
<
De volgende dag een wandeling gemaakt met Oskar en Robin (de honden van Siljes
oom Uja) naar een bergtop(je) in de buurt. Lekker in de zon langs
bloemenweides, ijskoude beekjes (niet van de stenen afvallen!), schapen en koeien enz.
Wederom erg mooi!
De volgende dag hebben we afscheid genomen van Bas en Silje en zijn we met z'n tweeën
verder gegaan naar onze volgende bestemming: Jotunheimen.
|
|
Jotunheimen
|
Via de Valdresflya kwamen we aan het eind van de middag aan bij Maurvangen, een
stip op de kaart, dat niet meer bleek te zijn dan een bordje langs de weg en
een camping. Na aankomst op de camping zijn we naar het beginpunt van de
Bessegen-wandeling gelopen, de Gjendesheim DNT hut.
Het was lekker weer al kwamen in de verte al dikke wolken aandrijven....
's Avonds brood gesmeerd en de rugzakken ingepakt en op tijd onder de wol zodat
we de volgende ochtend vroeg op pad zouden kunnen als het weer het toeliet. Om
half 7 ging de wekker,
het was ontzettend grauw en grijs maar droog dus we besloten te vertrekken.
Volgens de thermometer
aan Oskars rugzak was het slechts 6 graden boven nul!!
Na een half uurtje wandelen over de weg naar de DNT hut Gjendesheim begon de
beklimming.
We waren de eersten die omhoog gingen, al was er wel een groep mensen die met
het bootje het Gjende-meer opgingen om vanaf Memurubu of Gjendebu te gaan
wandelen.
De eerste twee uur ging het redelijk steil omhoog, daarna was het vals plat tot
we na nog een uurtje in de wolken wandelen het hoogste punt van de wandeling
bereikten, bovenaan de Bessegen richel.
Het uitzicht was hier ondanks het grauwe weer erg indrukwekkend, links ruim 700
meter lager het Gjende-meer en rechts ruim 400 meter lager het Bessvatnet,
gescheiden door een richel van zo'n 50 meter breed.
De afdaling over de Bessegen naar beneden was minder makkelijk dan we dachten:
het was meer klauteren over grote rotsblokken dan wandelen.
Hier kwamen we de eerste mensen tegen; wandelaars die vanuit Memurubu dezelfde
wandeling in omgekeerde richting liepen.
We moesten dus wel bijna halverwege zijn.
Het weer werd er niet beter op, het begon zachtjes te regenen.
Gelukkig waren we daar op voorbereid en hobbelden we rustig verder.
In de loop van de middag kwamen we nog wat late wandelaars tegen, waaronder
een Zweeds echtpaar
dat ons er in de middle of nowhere van probeerde te overtuigen dat onze
volgende vakantie naar
een Zweeds attractiepark zou moeten gaan....
Na nog 2 uur heuvel op, heuvel af wandelen kregen we Memurubu in zicht.
Het laatste uur voelden we onze voeten en benen aardig en het steile pad naar
beneden maakten het er niet echt beter.
Eenmaal in de DNT hut aangekomen hebben we
een uurtje gezeten en genoten van een welverdiend kopje koffie.
Toen met de boot weer terug naar Gjendesheim en het laatste stukje met de bus
naar de camping, we hadden geen puf meer om het laatste halfuurtje te lopen.
's Avonds hebben onszelf getrakteerd op een lekkere maaltijd in het restaurant
op camping.
|
|
Jostedalsbreen 1
|
De volgende morgen was het weer grauw en miezerig en we besloten verder te
rijden richtig de Jostedalsbreen. Het weer werd langzamerhand beter en toen we
door Lom reden begon zowaar de zon te schijnen.
Het was helaas niet van lange duur, halverwege de Sognefjellvegen was het erg
fris, winderig en erg bewolkt. Op de hoogste pas van Noorwegen even naar buiten
om een paar foto's te maken van het imposante uitzicht met veel sneeuw
en snel weer verder.
Toen we bij de camping in Gaupne aan het Lusterfjord aankwamen begon het
zachtjes te regenen en het hield niet meer op...
De volgende morgen regende het nog steeds en ons plan om een gletsjerwandeling
te maken op de Nigardsbreen viel dus letterlijk in het water. We hebben een
bezoekje gebracht aan het gletsjermuseum aan de voet van de gletsjer en daar
gezien wat we misten.
De volgende dag was de regen nog steeds niet opgehouden en besloten we verder
te gaan naar de volgende bestemming.
|
|
Ålesund
|
De reis naar Ålesund begon erg
nat en grauw en het was nog wel Oskars verjaardag!!
Onderweg, genietend van de nieuwe cd van de Peppers, nog een
aantal gletsjertongen gezien en uiteraard nog wat foto's gemaakt.
Ongeveer halverwege probeerde Oskar de vijfde versnelling nog even en hij
trapte het gaspedaal iets te ver in en ook nog
precies op het moment dat een Noorse politieagente door haar laser-pistool
zat te kijken. Dat werd dus een hele vette prent en een erg gezellig vervolg
van onze verdere reis die dag.
Gelukkig begon vlakbij Ålesund de zon weer te schijnen en konden we de
tent weer droog opzetten. Nog even wat gegeten in Ålesund en een rondje
door de stad gelopen.
De volgende dag scheen de zon en hebben we een wandeling door Ålesund
gemaakt. Ålesund is een mooie stad met kleurige Jugenstil huizen en veel
water en
dus ook veel vissersboten en luxe jachten.
's Avonds zijn we naar de uitkijkheuvel gereden om foto's van de zonsondergang
te maken. We waren niet de enigen; een stuk of 20 mensen stonden met de camera
op het statief klaar om te schieten.
Het was erg mooi, het duurde alleen nogal voordat de zon onderging;
de zon beweegt hier 's zomers meer horizontaal dan verticaal.
De daadwerkelijke zonsondergang hebben we dan ook niet afgewacht.
|
|
Geiranger
|
De volgende bestemming was
Geiranger.
Na een rit van een uur of twee kwamen we
aan in Hellesylt, waar de pont naar Geiranger vertrok.
De boottocht naar Geiranger duurde ongeveer een uur en leidde over de
Geirangerfjord, een van de mooiste fjoren van Noorwegen.
Het uitzicht langs de steile rotswanden en de vele watervallen was inderdaad
erg indrukwekkend en leverde mooie plaatjes op.
Na aankomst in Geiranger hebben we snel een camping opgezocht. We stonden vlak
naast een waterval die erg veel lawaai maakte. Zoveel dat we
bang waren dat we niet zouden kunnen slapen. Dat bleek achteraf mee te vallen.
's Avonds hebben we een korte
wandeling
van een uur of twee gemaakt naar
Storseterfossen. Het eindpunt was een waterval waar je via een heel
smal trapje naartoe kon lopen en zelfs onder kon staan. Erg apart!
De volgende dag zijn we naar Homlongsetra gelopen.
Een wandeling van 4 uur over de bergflanken langs het fjord met een mooi
uitzicht op het Geirangerfjord, besneeuwde bergtoppen en watervallen, waaronder
dei Sju Søstre (de Zeven Zusters).
De volgende wandeling ging van het Eidsvatnet naar het Svartevatnet,
twee meren op ongeveer een half uurtje rijden van Geiranger.
Dat het in Noorwegen meestal erg rustig is bleek wel tijdens deze vier uur
durende wandeling: we kwamen niemand tegen, behalve een kudde geiten.
De wandeling leidde via een steil pad omhoog naar een bergmeertje van waar we
weer een prachtig uitzicht hadden. De zon scheen helaas niet deze dag, dus
het was wel aardig fris.
|
|
Trondheim
|
De volgende etappe was een lange: van Geiranger via de TrollStigen
en de Atlanterhavsveien naar
Trondheim.
Ook op deze route moesten we verschillende keren gebruik maken van een
veerpont. De dag begon zonnig, maar na de haarspeldbochten van de Trollstigen
werd het behoorlijk bewolkt. De Atlanterhavsveien viel ons een beetje
tegen en was de omweg eigenlijk niet waard.
Eenmaal op de camping aangekomen zijn we snel de tent ingedoken.
Trondheim is een grote stad, met
een leuk centrum en veel mooi gekleurde pakhuizen (Bryggen) langs het water.
We hebben meteen 's ochtends twee mooie witte fietsen geleend via de VVV.
Na een tijdje kwamen we bij de fietsenlift aan: een soort rail in de grond
waar je met je voet op een voetstapje moet gaan staan dat je dan de bult
opduwt. Niet echt makkelijk, het kost bijna evenveel energie als de
bult op fietsen of lopen, maar wel apart.
Even later hebben we de Nidaros Domkirke bezocht, een gigantische kerk die
het begin is van de pelgrimsroute naar Oslo.
's Avonds op de camping kwamen we nog bekenden tegen, José & Jasper, waar we
gezellig mee hebben geborreld.
|
|
Jostedalsbreen 2
|
Omdat het weer niet heel mooi was besloten we na een dagje Trondheim
verder te gaan en de gletsjers van de
Jostedalsbreen nog een kans te geven.
Via het natuurgebied Dovrefjell en de Sognefjellvegen (nu met zon!) bereikten
we de Sognefjord waar het in tegenstelling tot anderhalve week ervoor nu wel
tropisch leek: mensen in zwembroek en bikini aan de rand van het fjord.
We besloten nu door te rijden naar de voet van de Nigardsbreen en daar
vonden we zowaar een camping met uitzicht op de gletsjer.
De volgende morgen gingen we vroeg op pad om een wandeling op de gletsjer te
maken. Compleet met pikhouwelen en stijgijzers gingen we aangelijnd met een
groep van een man of tien onder leiding van een gids het blauwe ijs op.
Erg indrukwekkend om te zien hoe een gletsjer er van dichtbij uitziet:
diepe kloven in het blauwe ijs, met kleine stroompjes en opvallend veel
hoogteverschil, net een miniatuur berggebied glinsterend in de zon.
De bovenkant ziet er vies uit door al het stof en steengruis dat de gletsjer
loswrikt. Zeker een aanrader als een je een keer de kans krijgt dit te doen!
's Avonds hebben we een wandeling gemaakt naar de Bergsetbreen, een nabij
gelegen gletsjertong op een kwartier rijden. Deze gletsjertong is een van de
steilste van de ongeveer vijftig aftakkingen van de Jostedalsbreen.
Aan het eind van de gletsjer was een grote gat waar het smeltwater met veel
geweld uitkwam.
De volgende morgen hebben we een wandeling gemaakt naar de Myrhyrna, een
bergtop aan de andere kant van het dal, van waar we een mooi uitzicht op de
gletsjer hoopten te hebben.
Gelukkig was het weer heerlijk weer en na twee uur klauteren
bereikten we het eindpunt en hadden we een fantastisch uitzicht op de
Jostedalsbreen met zijn vele aftakkingen. We konden ook goed zien waar we een
dag ervoor op het ijs hadden gelopen.
Erg indrukwekkend om zo'n immense ijsmassa (ongeveer 50 bij 20 km) te zien
die al duizenden jaren bovenop een bergrug ligt!
|
|
Rødberg
|
De laatste dagen van de vakantie hebben we in de buurt van Rødberg
doorgebracht. Dit plaatsje ligt aan de rand van de Hardangervidda in het
Numedalen. De camping lag aan een meertje waar door onze Noorse buurkinderen de
hele dag driftig gevist werd, zelfs toen het de hele dag regende!
Die dag hebben we de hele dag voor de tent (onder de luifel) zitten lezen en
geluisterd naar de tour de France, waar Michael Boogerd de koninginnerit naar
La Plagne won.
In de buurt van Rødberg hebben we een klein openluchtmuseum bezocht met
oude, authentieke huisjes en een mooie staafkerk.
Uiteraard hebben we hier ook gewandeld en wel in een gebied dat Dagalifjell
heet. Dit gebied is een uitloper van de Hardangervidda en ligt boven de
boomgrens en bestaat voornamelijk uit licht glooiend rotsig terrein.
Na drie dagen werd het tijd om naar Oslo te rijden waar de zon scheen en waar
we nog een paar uur hebben doorgebracht voor we met de boot naar Frederikshavn
voeren. De tocht verliep door de ruwe zee en het geluid van de gokautomaten op
de gang helaas wat minder voorspoedig dan we gewend waren, dus erg uitgerust
waren we niet toen we om 8 uur van de boot reden.
Al met al was het een erg leuke en actieve vakantie in een erg mooi land.
Wanneer we nog eens terug gaan naar Noorwegen weten we nog niet, maar er is nog
zoveel moois te zien dat al wel vaststaat dat het er ooit van gaat komen.
|
|
|
